Kasteel

Het kasteel te Hoepertingen was ooit een versterkte middeleeuwse burcht. De oudste vermelding over de leenheerlijkheid Hoepertingen gaat terug tot 1150. In de 17de en de 18de eeuw werd het kasteel verbouwd tot een prachtig adellijk herenhuis op het platteland.
Historische sporen zoals het blauwe salon (de kasteelhal), de kardinaalszaal en de huiskapel zijn hiervan bewaard.
Van 1930 tot 1985 werd de kasteelhoeve weer verbouwd, ditmaal tot meisjesinternaat met de naam Sint-Maria Instituut. Nog steeds wordt een deel van het  kasteel bewoond door Zusters Annuntiaten van Heverlee.
Na een grondige modernisering in 1987 veranderde de naam Sint-Maria Instituut in Kasteel Mariagaarde vz.w. .
Kasteel Mariagaarde biedt momenteel mogelijkheden voor :

- vorming, bezinning, streekverkenning, kunstbeoefening, cultuurtoerisme, schoolklassen/landschapsklassen.

Door de historische verbondenheid met dorp en streek, door zijn historische architectuur, door een veelzijdig gamma van hedendaagse initiatieven en door  de eenvoudige maar verzorgde huisstijl is Kasteel Mariagaarde een uniek bezinnings- en cursushuis.

Vier verschillende bouwfasen bepalen het huidige binnen- en buitenzicht van het Kasteel te Hoepertingen of het huidige Kasteel Mariagaarde.
Van de 17de eeuwse waterburcht zijn vooral de slotgrachten, de ronde en geblokte torens, de noordervleugel en het poortgebouw van het gesloten  hoevecomplex bewaard. De verbouwing van het waterkasteel in 1763 tot een classicistisch buitenhuis in Franse stijl domineert nog steeds het buitenzicht en het interieur van het kasteel zelf.
Door verbouwingen, afbraak en nieuwbouw in de periode van 1937 tot 1961 maakte het specifieke karakter van de kasteelhoeve plaats voor  schoolgebouwen.   

Het interieur van het kasteel
De blauwe salon, als centrale ontvangsthal
De Italiaanse stucwerkmotieven van de kasteelhal of 'de blauwe salon', gevat in paneellijstwerk, vertonen een iconografie verwijzend naar het landleven: de vier jaargetijden. Ze worden uitgebeeld door middel van trofeeën die aan linten, strikken en bloemslingers zijn opgehangen.

De kardinaalszaal is een receptiesalon. In het Lodewijk XV-stucwerk van de schoorsteen werd het wapen van Jean Gaulthier de Sluse, broer van de eigenaar, afgebeeld onder een kardinaalshoed met kwasten. Dit gebeurde wellicht als herinnering aan deze kardinaal, die in 1687 overleed . Op de schouw hangt een stilleven, geschilderd in 1763 door Martin Aubé.

De driedelige steektrap in de noordvleugel vertrekt vanaf een hardstenen bloktrede en bezit een trappaal, gesculpeerd tot twee rocaillevoluten met bloemen.
Drie huiskapellen: In een muurkast met fraai houtsnijwerk op de deuren is de oude kasteelkapel bewaard. Op het antependium is in tromp l’oeil een marmeren altaar geschilderd. De moderne kloosterkapel, die anno 1990 door architect Jan Martens in het kasteelinterieur werd ingericht, is een sacrale oase van rust, van ruimte en licht. In het verblijfscentrum is een kleine ronde stille ruimte ingericht als gastenkapel.